Çiçeğin renkli, gösterişli ve genellikle kokulu kısmıdır. Canlı renkleri ve salgıladığı güzel kokular sayesinde böcekleri ve kuşları çekerek tozlaşmaya yardımcı olur.
Çiçeğin en dış kısmında bulunan yeşil renkli yapraklardır. Çiçek henüz tomurcuk halindeyken iç kısımlarını dış etkenlerden korur.
Başçık ve Sapçık olmak üzere iki kısımdan oluşur. Başçıkta üreme hücreleri olan polenler (çiçek tozları) üretilir. Sapçık ise başçığı taşır.
Dişicik Tepesi, Dişicik Borusu ve Yumurtalık kısımlarından oluşur. Yumurtalıkta tohum taslağı ve yumurta bulunur. Polenlerin yapıştığı yer dişicik tepesidir.
Çiçek sapının üst kısmında, çiçeğin diğer tüm organlarının (taç yaprak, çanak yaprak, erkek ve dişi organ) dizildiği kısımdır.
Çiçeği bitkinin gövdesine veya dalına bağlayan kısımdır. Aynı zamanda çiçeğe su ve mineral gibi maddelerin taşınmasını sağlar.
Erkek organın başçığında bulunan polenlerin (çiçek tozlarının); rüzgâr, su veya hayvanlar (arı, kelebek, kuş vb.) aracılığıyla dişi organın tepeciğine taşınması olayına tozlaşma denir.
Özellikle arıların çiçekten çiçeğe besin (nektar) aramak için konması, polenlerin taşınmasında en etkili doğal yöntemdir. Bu sayede bitkiler üreyebilir, tohum ve meyve oluşturabilir.
Tohumun içindeki embriyonun uygun şartları bulduğunda gelişerek yeni bir bitki oluşturmaya başlamasına çimlenme denir.
Tohumun çimlenebilmesi için ortamda yeterli miktarda su bulunmalıdır. Su, tohum kabuğunu yumuşatır ve içindeki enzimleri çalıştırır.
Çimlenme sırasında tohum, enerji üretebilmek için hızlıca solunum yapar. Bu yüzden havadaki oksijene ihtiyaç duyar.
Tohumun çimlenebilmesi için hava ve toprak sıcaklığının belirli bir dengede (genellikle 20-25°C) olması gerekir. Çok soğuk veya çok sıcak ortamlarda tohum çimlenemez.
Tohumun çimlenmesinden başlayarak bitkinin büyümesini, çiçek açmasını, tozlaşmasını ve meyve oluşturmasını adım adım gözlemleyin!